Jesteś tutaj: strona główna
Wyszukaj ok
ZBIGNIEW JÓZEF SZUBER

                                         


ZBIGNIEW JÓZEF SZUBER urodził się 19 marca 1918 r w Krośnie nad Wisłokiem, syn Józefa i Józefy z domu Korab. Ojciec Józef absolwent c. k. szkoły budowy dróg l mostów.

  Na początku lat dwudziestych ubiegłego wieku rodzina Szuberów przeniosła się z Krosna do Lwowa. 

W 1935 r Józef Szuber, działacz Narodowej Demokracji, stracił pracę, kupił dom w Sanoku przy ul Granowskiej 2 i sprowadził żonę z dziećmi ze Lwowa.

 Na okres lwowski przypadają pierwsze fascynacje kursy szybowcowe w Masłowie, zajęcia na lotnisku w Skniłowie. W drugiej połowie lat 30, kursy szybowcowe w Bezmiechowej i Ustianowej. W 1938 r. Zbigniew Szuber zdał maturę w Gimnazjum i Liceum im. Królowej Zofii w Sanoku i po zaliczeniu półrocznej zasadniczej służby wojskowej w Przemyślu trafił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. We wrześniu 1939 r. ewakuowany wraz ze szkołą na wschód.  Aresztowany przez Rosjan z grupą kolegów podchorążych, uciekł z kilkoma z nich z transportu.  Późną jesienią, przez rosyjsko – niemiecką granice na Sanie wrócił do Sanoka.  Po wyleczeniu rany postrzałowej głowy i przedramienia do końca okupacji niemieckiej pracował, jako drogomistrz, kierowca, był zatrudniony na kopalni nafty.  Zadenuncjowany przez szkolnego kolegę, nacjonalistę ukraińskiego, przez kilka miesięcy ukrywał się.  W 1942 roku poślubił Ewę Lewicką, z którą miał trzech synów, dwóch starszych umiera w dzieciństwie. Jesienią w 1944 zostaje powołany do służby czynnej (polsko – rosyjskiej formacji lotniczej) - prawdopodobnie była to 2 Brandenburska Dywizja Lotnictwa Szturmowego. (Dywizja formowana była w październiku 1944 r. w Wołczyńsku na Ukrainie.)  W kwietniu 1945 r. wzięła udział w operacji berlińskiej.  W czerwcu 1945 został zdemobilizowany.  Po powrocie z wojska podjął pracę w Powiatowym Zarządzie Dróg Lokalnych.   Gdy w marcu 1947 roku powołano w Rzeszowie Zarząd Okręgu Ligi Lotniczej, to pierwszym dyrektorem tej organizacji został Szuber.  On to rozwinął piękną akcję zbierania środków na pierwszy w Rzeszowie samolot sanitarny i z powodzeniem pomysł ten zrealizował.  W 1949 r przenosi się do Krosna, podejmuje pracę, jako kierownik Aeroklubu Podkarpackiego.  W 1950 r. ulega poważnemu wypadkowi lotniczemu. Po kilku operacjach i rehabilitacji powrócił do pracy. Do przejścia na emeryturę 1978 roku pełni funkcje vice-prezesa aeroklubu.  Zmarł w 16. 07. 1996 roku , i jest pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu  komunalnym  przy  ul.  Rymanowskiej  w  Sanoku.  

 Opracował: Jacek Rudy


 powrót
Szczegóły
z 951
663649 odwiedzin